• 20180306_114307.jpg
  • 20180506_202237.jpg
  • 20180507_184304.jpg
  • 20180508_113817.jpg
  • 20180508_140322.jpg
  • 20180509_151605.jpg
  • 20180510_092047.jpg
  • img_1167.jpg

 Na początku chciałbym powitać wszystkich zebranych gości i podziękować organizatorom za możliwość zabrania głosu w temacie, który bardzo dobrze wpisuje się w problematykę poruszaną dziś na naszym Wydziale. Temat mojego wystąpienia dla niektórych osób może się wydać dość kontrowersyjny i tak zaiste będzie. Problematyka in vitro i aborcji wraca do nas bardzo często jak sprawnie rzucony australijski bumerang. Czasami mamy już dość i chcielibyśmy powiedzieć, że to już koniec, że sprawa jest zamknięta, że należy zakazać metody in vitro jak i całkowicie zakazać dokonywania aborcji, bo jest to niewyobrażalne zło. Moje wystąpienie nie będzie do końca naukowym referatem opisującym suche fakty, które dotyczą tych dwóch zjawisk, a bardziej próbą naświetlenia problemu jakimi są próby (czy może bardziej pasowałoby powiedzieć dokonania), najpierw tworzenia życia, a później zabierania go w tak bestialski sposób jakim jest aborcja.

W ostatnim czasie pojawiło się nie tylko w Polsce wiele różnych propozycji w zakresie formacji młodego człowieka w aspekcie ludzkim i duchowym. Wiele z tych propozycji opiera swoje założenia o takie wartości, które wykluczają integralność pedagogii człowieka. Niektóre wprost opierają się na założeniach postmodernistycznych szkodząc tym samym głównej idei, jaka winna przyświecać tego rodzaju założeniom i działaniom. Na szczęście wiele środowisk wychodzi naprzeciw tego typu działaniom z zupełnie nową propozycją bądź na nowo ukazywaną. Dzieje się to dzięki pewnym osobom, które posiadając charyzmat odczytywania znaków czasu, podejmują w tym kierunku konkretne działania.

W czasach „bombardowania” umysłów ludzkich przez różne czynniki (media, politykę, sekty, dżumy XXI wieku) nie jest rzeczą łatwą dokonywać właściwych wyborów a jeszcze trudniej wychować siebie i drugiego człowieka. Na drodze naszego życia pojawiają się różne okoliczności, propozycje, które mogą utrudniać ten proces bądź wspierać go pozytywnie. Wiele zależy od nas samych, na jaka drogę zdecydujemy się wejść i nią kroczyć. Każda droga ma określone cele, metody i treści, które przyczynić się mogą do zrealizowania naszych dążeń i pragnień. Każdy z nas ma zapewne w tym względzie osobiste doświadczenia, które uplasowały nas na konkretnej pozycji drogi, jaką wybraliśmy przed laty. To stanowi nasze bogactwo albo naszą nędzę. Tak więc w zależności czym sami żyjemy, tym karmimy innych.

Przeżywamy Tajemnicę, która pobudza nas do refleksji nad naszym życiem w wymiarze przeszłym, teraźniejszym i przyszłym. Kiedy spoglądamy w przeszłość – staje przed nami obraz tego, co się wydarzyło a więc rzeczywistość przeżytych radości, zmagań, prób, doświadczeń czy zwycięstw. Są karty historii, które z racji powagi treści wysuwają się na pierwszy plan. Myślę, tu o naszych wyborach dróg życiowych, podejmowanych decyzjach. Jedni w atmosferze radości, inni w atmosferze ciężaru krzyża wzrastali, aby stać się narzędziem Pana. Wszystkich nas łączy wiara w Jezusa Chrystusa. Łączy nas jeden Kościół do którego przynależymy, a do którego wprowadziła nas miłość Chrystusa i miłość Matki Jego – Maryi.

W dniu 02 kwietnia mija siódma rocznica śmierci Jana Pawła II Wielkiego. Z kolei za miesiąc, czyli 01 maja obchodzić będziemy pierwszą rocznicę wyniesienia Go na ołtarze – ogłoszenia błogosławionym. Poniżej prezentujemy wspomnienie jednego ze znanych profesorów pedagogiki nie tylko w Polsce, dla którego osoba Ojca Świętego miała szczególne znaczenie. Takie znaczenie lub podobne zapewne ma dla nas wielu osoba Jana Pawła II, który wciąż żyje w sercach i pamięci współczesnego pokolenia. szczególnie w tych dniach przychodzi nam na pamięć Jego pontyfikat trwający niemal 27 lat. Niech zatem poniższa refleksja będzie dla każdego z nas wprowadzeniem w tajemnicę nauczania Wielkiego Papieża Polaka, który pozostawił nam wielki depozyt wiary.

Pontyfikat Jana Pawła II zapisał się wyraźnie w świadomości Kościoła powszechnego i polskiego wyznaczając ważny etap wędrówki Ludu Bożego poprzez dzieje świata. Papież Słowiański przyniósł do Rzymu entuzjazm narodu polskiego przygniecionego ciężkim doświadczeniem komunizmu a jednocześnie pełnego optymizmu i ufności wobec Boga, obecnego w historii zbawienia. Głosił z odwagą Chrystusa - Odkupiciela człowieka przypominając znękanej wojnami ludzkości, że tylko w Bogu może znaleźć rozwiązanie trudnych problemów wynikających z egoizmu, chęci panowania i zagarniania dóbr ziemskich. Przypominał, że człowiek nie jest sam na świecie, ale idzie z nim Chrystus odsłaniający prawdziwe oblicze Boga - Ojca Miłosierdzia, który przygarnia każdego człowieka i nikomu nie odmawia miłości przebaczającej, czułej i wrażliwej na krzywdę.

W środę, 28 marca 2012 w WZNoS KUL w Stalowej Woli miała miejsce interdyscyplinarna konferencja naukowa na temat: Człowiek w refleksji Jana Pawła II. Jej celem było przybliżenie zgromadzonej publiczności bogactwa treści, jakie błogosławiony Jan Paweł II łączył w swoich tekstach ze słowem „człowiek” i wspólny namysł nad tym, jakie aspekty jego znaczenia uważał za najważniejsze, które i dlaczego akcentował w tekstach skierowanych do różnych odbiorców? W ten sposób pragnęliśmy lepiej i wierniej poznawać myśl papieską a także odczytywać jej pedagogiczne (i katechetyczne) przesłanie. Konferencję zorganizowaną przez Katedrę Pedagogiki Katolickiej we współpracy z przedstawicielami Koła Naukowego Paideia otworzył ks. dr Jerzy Dąbek, a na jej program złożyły się 4 referaty: dr Anny Różyło (WZNoS): Znaczenie słowa „człowiek” w „Liście do rodzin” i jego pedagogiczne konsekwencje, dr Anny Kozłowskiej (UKSW): Obraz „człowieka” w tekstach literackich Karola Wojtyły-Jana Pawła II, dra Wacława Kędziora (WZNoS): Człowiek chory w nauczaniu Jana Pawła II i ks. dra Jacka Kucharskiego (UKSW): Spojrzenie na godność i powołanie kobiety według Listu apostolskiego Mulieris dignitatem Jana Pawła II.

To już niemal stał się standard, że w konferencjach naukowych organizowanych na Katolickim Uniwersytecie Lubelskiem Jana Pawła II w Stalowej Woli, czynny udział biorą ludzie młodzi – studenci, którzy z wielkim zaangażowaniem przygotowują aktualne tematy z życia i dla życia wzięte. Szczególnie grupą aktywną w tym obszarze działalności naukowej są studenci prawa i pewna grupa studentów z pedagogiki. Dla tej grupy studentów tego typu wyzwania, jak zorganizowanie konferencji czy przygotowanie wystąpienia, nie jest czymś, co budzi lęk. Stąd też w ostatnim czasie pojawiło się wiele ciekawych inicjatyw studenckich dotyczących zorganizowania konferencji naukowych i to na bardzo interesujące tematy. W dniu 28 marca 2012 roku Katedra Pedagogiki Katolickiej wraz ze studentami prawa zorganizowała sesję naukową na temat: „Dżuma XXI wieku”.