• Foto-01.jpg
  • Foto-02.jpg
  • Foto-03.jpg
  • Foto-04.jpg
  • Foto-05.jpg
  • Foto-06.jpg
  • Foto-07.jpg
logo2

Wartości są osią działalności dydaktyczno wychowawczej, ale obserwuje się zagubienie człowieka i rzesz społecznych w ich realizacji. Potrzeba więc szeroko rozumianej diagnozy owego zagubienia człowieka. Ważnym i nieodzownym działaniem każdej jednostki naukowej jest prowadzenie badań naukowych, organizacja konferencji czy wydawanie publikacji. Pragnę Wszystkich Państwa zainteresowanych problematyką - o której niżej mowa - zaprosić do włączenia się w wydanie dwóch publikacji książkowych. Wydawcą będzie Katedra Pedagogiki Katolickiej KUL w Stalowej Woli we współpracy z Katolickim Uniwersytetem w Ružomberku i Akademią Pedagogicznych Nauk Ukrainy w Kijowie.

 W dobie przemian społecznych, kulturowych, politycznych koniecznym jest pochylanie się nad sprawami codziennymi każdego człowieka. To pochylanie się może mieć różny charakter,  wymiar i zakres. Wydaje się, że w czasach występujących kryzysów – gospodarczego, kulturowego, ekonomicznego, tożsamości, autorytetu – istotnym jest pochylenie się nad sprawami socjalnymi człowieka. Jest to wyzwanie aktualne, które w coraz większym stopniu obejmuje różne grupy i środowiska. Temu wyzwaniu odpowiedź udzieliła zorganizowana przez Instytut Socjologii WZNoS KUL w Stalowej Woli i Spółdzielnię Socjalną „Konar” w Tarnobrzegu, konferencja naukowa w dniu 30 maja 2012 roku na KUL w Stalowej Woli.

Istotnym elementem każdego rozwoju jest podejmowanie określonych wysiłków, działań, współpracy. Dotyczy to także działalności naukowej, która wprost wymaga kooperacji pomiędzy różnymi jednostkami. Zakres i materia współpracy może obejmować różne kwestie. Do najczęstszych nalezy organizacja konferencji naukowych, wydawanie publikacji, przygotowanie kadr czy szeroko rozumiana wymiana – choćby studencka. Od paru lat tego typu współpraca istnieje z wieloma jednostkami – głównie z Europy.

Z inicjatywy przedstawicieli biskupów pięciu episkopatów krajów Europy – Czech, Polski, Słowacji, Ukrainy, Węgier – powołana została Międzynarodowa Rada Pedagogiki Katolickiej, na czele której jako przewodniczący stanął Jego Eminencja Péter kard. Erdő – Prymas Węgier  a zarazem Przewodniczący Konferencji Episkopatów Europy. Ze strony Czech Radę reprezentuje Abp Jan Graubner, ze strony Polski – Abp prof. Andrzej Dzięga, ze strony Ukrainy – Bp Marcjan Trofimiak, zaś ze strony Słowacji – Bp prof. Stanisław Stolarik.

Czy, aby w dobrym kierunku? A jeśli - to dlaczego? Czy rzeczywiście we właściwym kierunku? Kto dziś nam odpowie na to pytanie? Szukasz i ty odpowiedzi? Powiedz dlaczego? Liczysz może na właściwą odpowiedź? Jesteś naprawdę tego świadomy? Proponuję, abyś zanim przejdziesz dalej zastanowił się nad tym. Pytania te są ze wszech miar konieczne. Powiesz, dlaczego – a to dlatego, że dotyczą także i Ciebie, oczywiście mnie również. Gwarantuję, że ta kwestia jest każdemu bliska, kto tylko żyje na tym świecie. Są to wyzwania stawiane wobec każdego z nas, wyzwania prowadzące ku…

W czasach dzisiejszych coraz trudniej o wzorce i autorytety mające wpływ na formację współczesnego młodego człowieka. Niejednokrotnie przyczyną tego stanu rzeczy są działania mediów, grup politycznych czy określona tendencja grup społecznych. Człowiek młody często staje w chaosie wartości i wyboru, które mają zasadniczy wpływ na jego wychowanie. Koniecznym zatem wydaje się poddanie pod refleksję tej kwestii przez różne środowiska, grupy, podmioty w celu odrodzenia myśli i troski oraz podjęcia stosownych działań. Jednym z takich działań jest na nowo ukazywanie niepodważalnych osobowości, które w historii i czasach współczesnych mogą stać się punktem odniesienia dla młodego człowieka.

Dopiero poranek dnia wstaje. Jest środa - 16 maja – dzień papieski. Można zapytać: czy tu na Ukrainie, w tym dniu, ktoś jeszcze pamięta w modlitwie o Janie Pawle II? Jestem o to spokojny. Wiem, że jest wiele serc i umysłów, które żyją Jego pontyfikatem. Jego obecność przed laty na tej ziemi pozostawiła niezatarty ślad pamięci. To właśnie do tego Narodu Jan Paweł skierował wówczas m.in. słowa: „Już od dawna bardzo cenię naród ukraiński. Znane mi są liczne cierpienia i niesprawiedliwości, jakich doświadczyliście. Te fakty były i nadal są przedmiotem mojej wielkiej troski. Wiem także i o zmaganiach Ukraińskiej Cerkwi Katolickiej w ciągu stuleci o zachowanie wierności Ewangelii i jedności z następcą św. Piotra. Nie mogę zapomnieć niezliczonych ukraińskich, w większości bezimiennych męczenników w przeszłości i w czasach współczesnych, którzy woleli oddać swe życie, niż wyrzec się wiary. Przypominam o tym, aby podkreślić moje poszanowanie dla Cerkwi Ukraińskiej i jej wiernych, utwierdzonych w cierpieniu”.

Wciąż nowe wyzwania i nowe przeżycia. Tym razem kierunek na wschód. A więc pora wyjazdu na Ukrainę. Tam czeka grono sprawdzonych przyjaciół, którzy pochylają się nad sprawami pedagogiki i pedagogii. Przekroczenie granicy nastąpiło w duchu przyjaznym. Miła i sympatyczna obsługa wraz z serdecznymi życzeniami miłego pobytu na Ukrainie. Po przekroczeniu granicy długa, bo niemal 600 kilometrowa droga, która ma różne oblicza. A po drodze kilka postojów – chwilowego odpoczynku. Niemal na każdym z nich spotkanie z różnymi osobami nacechowanymi życzliwością, uśmiechem i otwartością na wszelką pomoc. Tak. Trzeba powiedzieć, że takie jest oblicze Ukrainy – jej mieszkańców (z wyjątkiem polityków).