• Foto-01.jpg
  • Foto-02.jpg
  • Foto-03.jpg
  • Foto-04.jpg
  • Foto-05.jpg
  • Foto-06.jpg
  • Foto-07.jpg
logo2

 

Recenzent: ks. dr hab. Jan Zimny, prof. KUL

 

Recenzja książki Prof. zw. dr hab. Nelli Nyczkało

,,Pedagogia Jana Pawła II w XXI wieku. Teoria i praktyka”, Stalowa Wola 2008, ss.459

 

Według autorki opracowania, osoba Jana Pawła II, przez wielu nazywanego Janem Pawłem Wielkim, była i pozostanie ogromnym darem dla Kościoła i świata przełomu drugiego i trzeciego tysiąclecia chrześcijaństwa. Ojciec Święty pozostawił po sobie czytelne świadectwo człowieczeństwa oraz wiary w Jezusa Chrystusa. Nie mniej wartościowym skarbem jest jego nauczanie, jako głowy Kościoła na ziemi. Sługa Boży Jan Paweł II stał się wychowawcą wielu pokoleń, stąd dziś spotykamy stwierdzenie, iż pokolenie Jego Pontyfikatu, stało się „Pokoleniem JPII”. Jeśli chodzi o koncepcję wychowania Jana Pawła II klasyfikuje się wyraźnie w nurcie personalistycznym. Według Papieża: ,,W wychowaniu chodzi właśnie o to, aby człowiek stawał się coraz bardziej człowiekiem – o to, aby bardziej <<był>>, a nie tylko więcej <<miał>>”. Podstawą wychowania jest zatem osoba wychowanka ale też osoba wychowującego. Od strony wychowanka osoba jest jednocześnie przedmiotem wychowania jak i jego wartością-celem. W wychowaniu trzeba pamiętać, że wychowuje się zawsze i tylko osobę. Tak rozumiane wychowanie powinno kształtować osobę ze względu na jej najwyższy cel oraz dla społeczeństwa, w którym żyje. Ma również harmonijnie rozwijać wszystkie jej zdolności, szczególnie do wysiłku, odpowiedzialności i właściwego korzystania z wolności.

W pracy nakreślone zostały w sposób czytelny podstawowe cele. Według Jana Pawła II, wychowanie powinno prowadzić do osiągnięcia pełni człowieczeństwa zarówno w wymiarze doczesnym jak i nadprzyrodzonym. ,,Celem kształcenia musi być zawsze to, by człowiek stawał się dojrzalszy, to znaczy, by stawał się osobą, która doprowadzi do doskonałości i w pełni zrealizuje wszystkie swoje możliwości i zdolności. Jest to osiągalne poprzez cierpliwe i stopniowe przyswajanie wartości absolutnych, trwałych i transcendentnych”. Dlatego wychowanie powinno mieć zawsze charakter integralny. Powinno dotyczyć zarówno wewnętrznego ,,ja” jak i zewnętrznych aspiracji, obejmować rozwój całej osoby, jej zdolności intelektualnych, emocjonalnych oraz rozwój fizyczny. Ma zmierzać to tego, aby wychowanek był zdolny do pełnej spójni myśli, słowa i czynu. Prawdziwe wychowanie powinno wprowadzić człowieka w całość dorobku ludzkiej kultury, która jest podstawowym wyrazem osoby ludzkiej jako jednostki, wspólnoty, ludu i narodu. Wychowanie według Jana Pawła II powinno prowadzić również do poczucia więzi i przynależności do własnego narodu. Powinno kształtować postawy patriotyczne. Albowiem, aby stać się człowiekiem dojrzałym, trzeba poznać zasadnicze momenty historii i kultury własnego narodu.

Cele, które Jan Paweł II stawia wychowaniu, są możliwe do osiągnięcia tylko dzięki współpracy różnych instytucji wychowawczych. Tymi instytucjami są przede wszystkim: rodzina, Kościół i szkoła. Rodzina, jako wspólnota życia i miłości, jest podstawową instytucją wychowawczą. Misja wychowawcza rodziców chrześcijańskich jest wzniosłym powołaniem.

Dla przybliżenia całości koncepcji wychowania według Jana Pawła II, w trzecią rocznicę Jego śmierci, ukazała się znakomita publikacja ,,Pedagogia Jana Pawła II w XXI wieku. Teoria i praktyka”, autorstwa Prof. Dr hab. Nelli Nyczkało. Pani Profesor ukazuje w książce wielkie dziedzictwo Ojca Świętego głównie jako nieocenionego pedagoga i psychologa. Publikacja wpisuje się do kanonu opracowań dotyczących wiernego Przyjaciela Boga i człowieka, żywego świadka wiary, który stał się piątą żywą Ewangelią na współczesne czasy…”.

Praca oprócz słowa Bp Prof. Andrzeja Dzięgi – Biskupa sandomierskiego i wprowadzenia ks. dra hab. Jana Zimnego, składa się z pięciu części. W pierwszej Jan Paweł II ukazany został jako twórca pedagogiki i pedagogii. W drugiej części myśl ta została poszerzona przez filozoficzne podstawy pedagogiki i główne kierunki oddziaływania wychowawczego Jana Pawła II wraz z zapleczem badawczym. W części trzeciej ukazano wychowanie do miłosierdzia w ujęciu Ojca Świętego. W kolejnej części szeroko zostały przedstawione pedagogiczne idee Jana Pawła II o wychowaniu młodzieży. Wiemy, że Jan Paweł II wielka rolę przywiązywał do rodziny. Stąd piata część ukazuje wychowawczą rolę rodziny w nauczaniu Jana Pawła II. Z kolei w zakończeniu autorka bardzo jasno kreśli przyszłość pedagogii Ojca Świętego z zastosowaniem dla czasów współczesnych. Swoją refleksję sumuje stwierdzeniem, że wizja wychowania Jana Pawła II winna być podstawą w pracy dla każdego katolickiego wychowawcy.