• Foto-01.jpg
  • Foto-02.jpg
  • Foto-03.jpg
  • Foto-04.jpg
  • Foto-05.jpg
  • Foto-06.jpg
  • Foto-07.jpg
logo2

 


Recenzent: ks. Prof. Dr hab. Stefan Koperek

 

Recenzja książki pod red. ks. dra hab. Jana Zimnego, prof. KUL,

„Formatio catholica w duchu św. Pawła”, Stalowa Wola – Sandomierz 2008, ss.185,

 

Człowiekiem bieżącego Roku jest obecnie św. Paweł z Tarsu, w związku z 2000. rocznicą jego urodzin. Apostoł Narodów, który jako pierwszy niósł Chrystusa do Europy i pozyskał dla Chrystusa wielką liczbę narodów, wszędzie zakładając gminy chrześcijańskie. To właśnie św. Paweł ochrzcił Europę. Zawdzięczamy mu chrześcijańskie oblicze Starego Kontynentu. Paweł nie jest postacią z przeszłości, jest on także naszym nauczycielem, apostołem i orędownikiem Jezusa Chrystusa - mówił Benedykt XVI w homilii podczas Nieszporów otwierających Rok św. Pawła. Zwrócił uwagę, że słowa Apostoła, w których określa sam siebie jako „nauczyciela pogan w wierze i prawdzie” (1Tm 2,7), otwierają się na przyszłość, na wszystkie narody i na wszystkie pokolenia.

Dzisiaj możemy powiedzieć, że św. Paweł był największym misjonarzem w dziejach. W swoich podróżach misyjnych przemierzył z Ewangelią kilkanaście tysięcy kilometrów. Zdaniem kard. Joachima Meisnera z Kolonii, bez św. Pawła nie byłoby chrześcijańskiej Europy. Gdyby św. Paweł żył w naszych czasach, z pewnością byłby dziennikarzem - powiedział kiedyś ks. Jakub Alberione, paulista. Współcześni święci powinni chwycić za mikrofon, aby w gorliwości ducha i z sercem pełnym zapału głosić orędzie prawdy, sprawiedliwości i pokoju.

Sercem uroczystości związanych z Rokiem Pawłowym jest rzymska Bazylika św. Pawła za Murami, gdzie znajduje się grób Apostoła Narodów. Pozostaje nam obficie korzystać z apostolskiego przyspieszenia, jakie rozpoczęło się w związku z Rokiem Apostoła Narodów, podbijającego dla Chrystusa cały dostępny mu świat, i korzystać ze szczególnych łask, jakie daje ten wyjątkowy dla Kościoła jubileuszowy czas.

Dobrze się stało, że w kontekście powyższego Jubileuszu i obchodzonych w związku z nim uroczystości ukazała się na rynku wydawniczym publikacja poświęcona św. Pawłowi pod redakcja ks. Jana Zimnego – Kierownika Katedry Pedagogiki katolickiej KUL w Stalowej Woli.

Publikacja ta to zbiór jedenastu artykułów różnych autorów, podejmujących istotne zagadnienia głównie w wymiarze pedagogicznym. Już we wstępie opracowania autor jasno pisze: „(…) aby nie pozostać z boku inicjatyw podejmowanych przez różne ośrodki i wspólnoty katolickie czy chrześcijańskie, podjęto myśl opracowania i wydania publikacji na temat szeroko pojętej formacji człowieka w duchu św. Pawła (…) Publikacja ta jest dowodem otwartości dwóch zespołów na wzajemna współpracę, którym leży na sercu ukazanie bogactwa treści i myśli nauczania św. Pawła”.

Autorzy poszczególnych artykułów w sposób przejrzysty, merytoryczny przedstawiają m.in. zagadnienie miłości, życie moralne człowieka, system edukacji, potęgę wiary czy służbę człowiekowi w duchu św. Pawła. Elementy te służą formacji katolickiej człowieka zaś św. Paweł ukazany został jako pierwszy terapeuta duchowy, kierownik i nauczyciel prowadzący człowieka ku Prawdzie. Teksty oparte na bogatej literaturze stanowią szeroką treść do pogłębienia wiadomości na temat posługi św. Pawła, jego znaczenia w kształtowaniu i formacji człowieka oraz zarysowują znaczenie implikacji pedagogicznych w procesie edukacji i pedagogii.

Autorzy w swoich rozważaniach słusznie uwzględniają dwie fundamentalne prawdy jakie podkreśla św. Paweł: po pierwsze, że człowiek jest powołany do życia w prawdzie i miłości; po drugie, że każdy urzeczywistnia siebie przez bezinteresowny dar z siebie samego. Odnosi się to zarówno do tych, którzy wychowują, jak i do tych, którzy są wychowywani. Również i wychowanie jest procesem, w którym wzajemna komunia osób dochodzi do głosu w sposób szczególny. Wychowawca jest osobą, która „rodzi” w znaczeniu duchowym. Wychowanie w tym ujęciu może być równocześnie uważane za prawdziwe apostolstwo. Jest wspólnym uczestnictwem w prawdzie i miłości, w tym ostatecznym celu, który stanowi powołanie człowieka ze strony Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego.  

Warto podkreślić, że proces wychowawczy prowadzi do fazy, do której się dochodzi wtedy, gdy po osiągnięciu pewnego stopnia dojrzałości psychofizycznej człowiek zaczyna „wychowywać się sam”. Z biegiem czasu owo samowychowanie przerośnie poniekąd dotychczasowy proces wychowawczy. Przerastając, nie przestaje jednak w dalszym ciągu z niego wyrastać. Młody człowiek spotyka nowe osoby i nowe środowiska, a w szczególności nauczycieli i kolegów w szkole, którzy zaczynają odgrywać w jego życiu wpływ wychowawczy, dodajmy: dodatni albo ujemny. W tym nowym kontakcie występuje pewien dystans czy nawet sprzeciw w stosunku do wychowania rodzicielskiego, w stosunku do rodziny. Mimo wszystko jednak proces samowychowania w zasadniczej mierze potwierdza to, co dokonało się w dziecku, chłopcu czy dziewczynie, poprzez wychowanie w rodzinie i w szkole. Nawet przeobrażając się, odchodząc we własnym kierunku, młody człowiek pozostaje nadal w orbicie swych egzystencjalnych korzeni.

Publikacja ta stanowi cenną lekturę zarówno dla wychowawców, rodziców, katechetów jak i wychowanków czy osób w ogóle, którym leży na sercu formacja siebie lub innych. Z racji obchodów Jubileuszu św. Pawła, książka może posłużyć do wykorzystania podczas spotkań formacyjnych, opracowań naukowych, jako pomoc pedagogiczna i duszpasterska, a także jako prywatna lektura.