- Odsłony: 1511
Posługa na rzecz innych to pewien obowiązek i zarazem zaszczyt. Ale czy rzeczywiście wszyscy tak traktujemy nasze posługiwanie na rzecz drugiego człowieka? Na to pytanie może jedynie odpowiedzieć każdy sam i wobec samego siebie. Co prawda, to inni nas oceniają, naszą aktywność, nasze zaangażowanie, poświęcenie czy oddanie, ale co do oceny, na ile jest to pełne i szczere poświęcenie, pozostaje wyłącznie do oceny przez samego Pana Boga. Można bowiem spotkać osoby, które już w pierwszym kontakcie z nami okazują pełną otwartość na nasze sprawy, zadania i powierzane im obowiązki. Mówimy wtedy o takich osobach, że są to ci, którzy należycie zrozumieli pojęcie służby. Z drugiej strony coraz częściej spotkać można osoby, które nie życzą sobie, by określać ich mianem człowieka „służby”, a tym bardziej bycia na służbie, czyli być służącym. Owszem w pewnych kręgach zawodowych termin ten pozostał jako obligatoryjny oddając tym samym rodzaj określonej misji. Wydaje się więc, że służba stała się czymś niemodnym, naruszającym naszą ludzką ambicję, honor. Jednak bywają wyjątki ukazujące rzeczywistość prawdziwej służby. To zwykle wobec takich sług chcemy wyrazić wdzięczność. Ale i z tą wdzięcznością także różnie bywa. Szlachetnym przykładem wieloletniej służby czynionej na rzecz osób, instytucji pozostanie Pan Jan.
- Odsłony: 1415
Istnieje pewna historia o starcu, który sadził nowe drzewa, jabłonie. Ludzie, którzy przechodzili obok, ze zdziwieniem się go pytali: „Starcze, powiedz nam, dlaczego sadzisz nowe jabłonie, przecież ty owoców z nich już nie będziesz jeść? Już nie zasmakujesz słodyczy owocu, który na nich się urodzi”. Starzec, z sercem pełnym miłości także dla tych, którzy przyjdą po nim, odpowiedział skromnie i prosto: „to prawda, ale ci, co przyjdą po mnie, będą mieli ten owoc, będą cieszyć się jego smakiem, a może i podziękują za mnie, mimo że mnie nie znali, ale będą wdzięczni temu, kto zasadził te drzewa.” Jak wiele takich drzew macie, mamy w naszych ogródkach, widzimy wokół siebie, jak wiele innych dobrych rzeczy mamy również wokół siebie. Rzeczy te są darem tych, którzy byli przed nami i pozwalają nam wspomnieć tych naszych dobroczyńców z wdzięcznością. Możemy iść jeszcze głębiej, rozwinąć nasze spojrzenie, spojrzeć do historii i zastanowić się nad tym, jak wiele pozostało nam z historii i zastanowić się nad tym, co dobrego nam pozostawiono, ale także nad tym, co pozostawiono nam złego.
- Odsłony: 1382
Przeżyć prawdziwie ucztę weselną, jubileuszową czy rodzinną to wielkie i ważne wydarzenie. Przeżyć zaś ucztę duchową w połączeniu z piękną muzyką i śpiewem – to szczególny akt i rodzaj uczty dla każdego człowieka. Dzień 24 sierpnia br. rozpoczęliśmy wraz z alumnami Wyższego Seminarium Duchownego w Szczecinie od modlitwy z racji wspomnienia św. Bartłomieja Apostoła. Tuż przed wyjazdem ze Szczecina zwiedziliśmy Diecezjalny Szpital Rehabilitacyjny, który od października tego roku rozpocznie swoją medyczną działalność. To dzieło prowadzone niegdyś przez SS. Boromeuszki na nowo zostało zorganizowane dzięki powołanemu przez Ks. Abpa A. Dzięgę Instytutowi Medycznemu im. Jana Pawła II, który oprócz tego dzieła wcześniej zorganizował Dom Pomocy Społecznej funkcjonujący od paru lat. Następnym celem dzisiejszego dnia było nawiedzenie Konkatedry w Kamieniu Pomorskim. Dotknęliśmy tu w tym miejscu wielkiej historii Kościoła i ludzkich wędrówek. Stąd udaliśmy się do Trzęsacza, gdzie pozostaniemy przez najbliższych kilka dni, a konktretnie do najbliższej niedzieli. Okazało się, że w dniu dzisiejszym w kościele pw. Miłosierdzia Bożego w Trzęsaczu o godz. 20:00 zaplanowany został Międzynarodowy Festiwal Muzyczny, w którym wzięliśmy udział. Fotogaleria poniżej tekstu.
- Odsłony: 1383
Scenariusz życia każdego z nas zna jedynie sam Pan Bóg. Nikt z nas nie jest w stanie przewidzieć, co, kiedy, dlaczego, gdzie staniemy się uczestnikami określonych wydarzeń. Jeśli jednak one dotyczą istotnych spraw naszego życia, a także życia innych, nie możemy być w takich chwilach obojętni. Udział w tego rodzaju wydarzeniach może być bardzo różny i w różnej formie zaznaczony. Dziś to jest 22 sierpnia br. oprócz miejsc i zabytków związanych z zagadnieniem np. wiary (Katedra św. Jadwigi), wydarzeń politycznych (Reichstag i Brama Brandenburgska) poznawaliśmy wiele innych interesujących i godnych uwagi zakątków, które stanowią bardzo ważną historię nie tylko dla Niemiec, ale całej Europy. W czasie naszej wędrówki po Berlinie los zrządził, że
wzięliśmy udział w proteście wyrażającym apel kierowany do władz Rosji w sprawie uwolnienia z więzień młodych ludzi z Ukrainy. Jak się okazało, każdego tygodnia obywatele Ukrainy przebywający w Berlinie czy turystycznie zaznaczają w tej formie swój apel i wołanie o uwolnienie niewinnych ludzi. Nasza grupa przemierzając ulicę na której odbywał się apel zaznaczyła swoją obecność powyższy fakt. Przy okazji dowiedzieliśmy się o wielu faktach mających miejsce w kilku krajach, gdzie wolność i prawa człowieka są naruszane. Jak widać wciąż potrzeba odwagi w głoszeniu prawdy, która dla wielu jest przekleństwem.
- Odsłony: 1429
Czy tylko zwykły patriotyzm pozwala nam na poznawanie tego, co jest związane wprost z Ojczyzną? Mogą być różne odpowiedzi i różne opinie. A Juliusz Słowacki pisząc słowa: „Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba podnoszą z ziemi przez uszanowanie dla darów Nieba.... Tęskno mi, Panie...” wyraził swoistą tęsknotę za Ojczyzną. Podmiot liryczny tęskni za odległą ojczyzną. Na szlaku drogi wiodącej ze Stalowej Woli po Szczecin w dniu 21 sierpnia br. znaleźli się Przyjaciele – Studenci z Ukrainy, którzy zapragnęli bliżej poznać naszą Ojczyznę, a poniekąd i swoją Ojczyznę, bo wielu z nich swymi korzeniami rodzinnymi sięga do różnych zakątków polskiej ziemi. Przemierzając od godzin porannych ten ponad siedemset kilometrowy odcinek sprawił, że młodzi adepci nie kryli wzruszeń z powodu krajobrazów i ich wypełnionych treści, których mieli okazję doświadczyć. Z początku towarzyszyła nam piękna słoneczna pogoda, która dodawała blasku piękna ziemi praojców. Był czas na chwile zadumy podczas postojów i danie wyrazu podziwu do różnych rozwiązań w zakresie infrastruktury. Dopiero przed Poznaniem powitało nas płaczące niebo, które co pewien czas raczyło nas blaskiem wydobywającego się słońca zza pełzających się chmur.
- Odsłony: 1469
Jest w życiu człowieka wiele form poprzez które można budować bliskie relacje, przyjaźń, współpracę. Drogi do budowania jedności są zróżnicowane, uzależnione od rodzaju grupy, postawionych celów, wyznaczonych zadań. Jedną z takich grup, która wpisała się w rzeczywistość działalności Fundacji Campus w Stalowej Woli i Katedry Pedagogiki Katolickiej – to pracownicy i studenci Narodowego Tarnopolskiego Uniwersytetu Ekonomicznego w Tarnopolu. Tym razem w okresie wakacyjnym grupa studentów przybyła na zaproszenie wspomnianych podmiotów do Polski, by bliżej poznawać dziedzictwo kultury polskiej, tradycję, a także zacieśniać wzajemne relacje oparte na wartościach katolickich. Zaplanowany program pobytu na czas od 20 sierpnia do 03 września br. zawiera wiele interesujących elementów, w tym pobyt w wielu zakątkach Polski, począwszy od Przemyśla, poprzez Łańcut, Leżajsk, Stalową Wolę, Baranów Sandomierski, Częstochowę, aż po Szczecin i jego okolice. Będzie to dla naszych Gości wielka uczta kulturalna, duchowa, naukowa. W tym miejscu jako organizatorzy tego wydarzenia dziękujemy Senatowi RP za udział w programie i znaczące wsparcie. Wspomniana grupa studentów, to liderzy środowiska akademickiego Ukrainy, którzy zapewne wejdą w skład Europejskiego Parlamentu Młodzieży powołanego w maju br. w Stalowej Woli.
- Odsłony: 1765
Wprawdzie czas urlopów, wakacji wciąż jeszcze trwa, to już wielkimi krokami zbliżamy się do kolejnego roku akademickiego. Wielu z nas snuje na ten czas różne plany, wyznacza sobie określone cele i zadania. Przed paroma tygodniami obiecaliśmy Państwu, że jeszcze w okresie wakacyjnym ogłosimy terminy planowanych konferencji naukowych na rok akademicki 2017/2018. Od paru już lat ich tematyka jest kontynuacją problematyki z lat poprzednich dlatego, że chcemy, aby dana tematyka była kontynuowana i rozwijana. Z tej racji, że konferencje mają charakter interdyscyplinarny, stąd każdy uczestnik może przygotować wystąpienie w aspekcie swojej specjalizacji, kierunku studiów czy kierunku badań. To stwarza wielką możliwość pochylenia się nad danym zagadnieniem w aspekcie nam bliskim naukowo. Tak jak w latach poprzednich, tak i tym razem pamiętać należy, że zgłoszenia przesyłamy drogą wyłącznie elektroniczną poprzez stronę www.pedkat.pl zakładka „Konferencje”. Tam też już są zamieszczone planowane konferencje. Zgłoszenia przyjmujemy wyłącznie od pojedynczych osób. Planujemy jak dotychczas wydawać równolegle monografie książkowe o zbliżonej tematyce do konferencji. Przypominamy, że Katedra nie wystawia finansowych dokumentów ponieważ nie jest jednostką samodzielną i nie jest do tego uprawniona. Szerzej na ten temat jest mowa w zakładce „Konferencje” na naszej stronie. Zapraszamy do zapoznania się z terminami i tematyką konferencji. Można już dokonywać zgłoszenia na daną konferencję. Poniżej tekstu plan konferencji.
- Odsłony: 1727
Od pewnego czasu zauważyliśmy wzmożone zainteresowanie ze strony Państwa publikowaniem w naszych wydawanych dwóch punktowanych czasopismach – przypomnę ich tytuły: „Pedagogika Katolicka” (6 pkt.) i „Pedagogia Ojcostwa” (5 pkt). Wielu z Państwa kieruje do nas pytania dotyczące kilku kwestii, w tym także związanych z możliwością publikowania w nich artykułów naukowych. Pomimo, że jest to czas wakacji, urlopów, to dla dobra Państwa chcemy przedstawić poniżej kilka ważnych informacji w tej sprawie. Oczywiście są to kwestie, które częściowo znajdują się na naszej stronie www.pedkat.pl w zakładce „Czasopisma” i można się z nimi zapoznać. Niemniej jednak o niektórych warto przypomnieć, a niektóre należy wyjaśnić, a o sprawach terminowych - zakomunikować. Ufamy, że także ci, którzy w tym okresie odpoczywają z dala od ojczystego kraju, co pewien czas zapoznają się z treścią zamieszczanych tu nowych aktualności. Mamy nadzieję, że nie będą oni pozbawieni możliwości i szansy o której mowa poniżej.
- Odsłony: 1411
Wydarzenia historyczne mające miejsce w przeszłości, a dotyczące naszego Narodu są dziś przedmiotem wielu rozważań, refleksji, analiz. W dobie wielu zagrożeń, o czym możemy się przekonać niemal każdego dnia nie tylko słuchając rzetelnych informacji w zdrowych mediach, ale obserwacja życia każdego z nas może potwierdzić tę tezę. Wypowiedziane pewne słowa przez wieszczy narodowych – choćby dotyczące wyboru Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową, ale też wiele innych słów potwierdzają, że były to słowa prorocze. Takimi słowami, które wypowiedział przed laty jeden z Papieży były słowa dotyczące naszej Ojczyzny i jej zagrożeń. Są bowiem sprawy, osoby i rzeczy, które się nigdy nie starzeją; zawsze są wdzięczne, mile i drogie. Dlatego mówić o nich, albo słuchać opowiadania, jest zawsze nader przyjemną rzeczą; gdyż, jak powiada przysłowie: czym serce i myśl zajęta, o tym usta mówić będą. Do tak ich rzeczy i spraw zaliczamy pielgrzymkę narodową do progów Apostolskich w 1877 roku. Warto tu więc przytoczyć przemówienie Ojca Świętego Piusa IX do pielgrzymów polskich w dniu 6 czerwca 1877 roku zebranych w Sali Konsystorskiej Watykanu. Na audiencji zgromadziło się około 700 Polaków z trzech dzielnic rozebranej wówczas Polski. Pius IX w przemówieniu do Polaków mówił:
- Odsłony: 2058
Wielu Polaków bardzo dobrze kojarzy Gietrzwałd ze sprawami wiary. W tym roku 2017 mija 140 lat od Objawień Matki Bożej uznanych przez Stolicę Apostolską. Osobą zakotwiczoną od wielu lat z tym miejscem jest ks. dr hab. Krzysztof Bielawny – dyrektor Domu Rekolekcyjnego, znajdującego się tuż obok Sanktuarium Matki Bożej Gietrzwałdzkiej. Prowadząc od wielu lat to dzieło, Ksiądz dyrektor jest świadkiem wielu zdarzeń, spraw a może i cudów, jakie się dokonywały w tym miejscu. Chciałbym z okazji wspomnianej rocznicy Objawień Maryi porozmawiać z księdzem i zadać kilka pytań. Być może,Czytelnicy,zapoznawszy się z odpowiedziami na te pytania, będą mieli okazję bliżej poznać to miejsce, a może nawet zmotywować się do przybycia tu w duchu wiary. Jest faktem, że mimo laicyzacji miejsce to gości wiele osób z różnych stron Polski i Europy. Czy z perspektywy czasu zmienia się klimat duchowy, jakie przeżycia towarzyszą obecności w tym miejscu? Na te i inne pytanie posłuchajmy odpowiedzi ks. Krzysztofa.









