W trwającym Wielkim Tygodniu każdy z nas, a przynajmniej ci, którym Bóg jest bliski, zatapia się w Jego obecności, by w należyty sposób przygotować się i na nowo przeżyć Tajemnicę Zmartwychwstania naszego Pana. Dla wielu z nas, to właśnie Bóg, jest na pierwszym miejscu w codziennym życiu. Ostatnio, w przestrzeni medialnej, zapewne byliśmy świadkami, wyznania Credo przez naszego mistrza Kamila, dla którego treścią owego Credo jest Bóg. Jego wypowiedź i deklaracja wiary wybrzmiewa tym dosadniej teraz, na początku Wielkiego Tygodnia poprzedzającego Wielkanoc, najważniejsze święto w chrześcijańskim kalendarzu. Jego znamienne słowa: „Ja się całe życie zastanawiam, co jest najważniejsze. Myślę, że na pierwszym miejscu zawsze jest Bóg i cokolwiek by się nie działo, On zawsze jest i to od nas zależy, czy go przyjmujemy, czy nie. Oczywiście na drugim miejscu jest rodzina i najbliższe osoby i to powinniśmy pielęgnować zawsze, abyśmy mieli dla nich czas”. Następnie nasz mistrz dodał: „Później przyjaciele i cała reszta, ale bardzo cenię sobie to, co my zbudowaliśmy…”. I to się nazywa być zawodnikiem z wielką klasą. Należy bić brawo dla Kamila za jego świadectwo wiary.

„Myślę, że zawsze na pierwszym miejscu winień być Bóg. Dzięki Niemu jestem tym kim, jestem, i robię to, co robię”. On swoje życie wypełnia Panem Bogiem, dlatego jest zobowiązany do tego, aby pięknie mówić o wierze i dawać przepiękne świadectwo o Chrystusie. Kamil Stoch otwarcie deklaruje swoją wiarę katolicką, podkreślając, że Bóg jest w jego życiu na pierwszym miejscu, co pomaga mu utrzymać właściwą hierarchię wartości. Skoczek często dziękuje Bogu za sukcesy i wsparcie, a także wykonuje znak krzyża przed skokami, traktując to jako wyraz wiary, a nie strachu. Kamil wielokrotnie powtarzał cytat: „Jeśli Bóg jest na pierwszym miejscu, wszystko jest na swoim miejscu. Ja trzymam się tej zasady i myślę, że to mi bardzo pomaga”. W momentach triumfu, choćby po wygranych konkursach, często kierował słowa podziękowania do Boga, podkreślając, że to dzięki Niemu osiągnął sukcesy. Przed wejściem na belkę startową żegna się. W wywiadach zaznaczał, że każdy skok dedykuje Panu Bogu. Wiara jest dla niego fundamentem, a w samochodzie często ma różaniec. Kamil nie wstydzi się swojej religijności, mówiąc wprost, że wiara daje mu siłę i obecność Boga odczuwa w każdym momencie. „Dziękuję Bogu, że otacza mnie takimi ludźmi, nawet kiedy są porażki”.

„Czuję największą frajdę, kiedy mogę innym sprawić radość, kiedy widzę, że coś, co zrobiłem, daje ludziom przyjemność, że ktoś się przez to uśmiechnął, poprawił się jego nastrój. Nie można zrażać się niepowodzeniami, ważne jest, aby ktoś nam podał rękę. Pomógł w nas rozpalić na nowo naszą pasję. Komu dedykuję swoje skoki? Nie zastanawiałem się nad tym komu, ale jak bym teraz miał pomyśleć, przede wszystkim Panu Bogu, bo to dzięki Niemu jestem tym kim, jestem, i robię to, co robię. Mam też takie postanowienie, by codziennie mówić różaniec w intencji dziecka, które akurat doznaje krzywdy w danym momencie. Zawsze żegnam się przed wyjściem na belkę. Tak robię od małego. I to nie wynika ze strachu, tylko jest znakiem wiary. Każdy skok oddaję Panu Bogu. Nie wstydzę się tego”. W każdą niedzielę stara się uczestniczyć we Mszy św. Jeśli nie jest to możliwe, wtedy pozostaje modlitwa. Kiedy szczególnie rozmawia z Panem Bogiem? „Kiedy coś mi się nie udaje, wtedy oddaje się pod opiekuńcze skrzydła Pana Boga. Wiem wtedy, że jest przy mnie, czuję to. Modlę się o to, by żadnemu z zawodników nic się nie stało. Bym umiał cieszyć się ze zwycięstwa i godnie przyjął porażkę. Dziękuję za wszystko Panu Bogu, bo Jemy wszystko zawdzięczam. Żałuję, że nie spotkałem się osobiście z Ojcem Świętym Janem Pawłem II. Jeszcze niedawno nie do końca chyba rozumiałem znaczenie, jakie ma Jego nauka. Dopiero później dotarło do mnie bardzo ważne przesłanie, jakie zostawił młodym ludziom: „Musicie od siebie wymagać, nawet gdyby inni od was nie wymagali”. „Każdy skok oddaję Panu Bogu. Nie wstydzę się tego". „Chciałbym podziękować Panu Bogu za wszystko, co było i wszystko, co będzie przede mną”.

Mistrz nie wstydzi się swojej wiary, niczego nie stara się ukrywać. Stoch jest bardzo gorliwy w swojej wierze i w wielu wywiadach podkreśla swoje przywiązanie do religii. Bywają takie dni, w których skoki mu nie wychodzą. Wtedy modli się jeszcze żarliwiej. „Kiedy coś mi się nie udaje, oddaję się pod opiekuńcze skrzydła Pana Boga. Wiem wtedy, że jest przy mnie, czuję to”. „Trzeba podziękować dzisiaj Panu Bogu z całego serca, bo chyba maczał w tym palce” - mówił po zakończeniu konkursu. „Dziś wiem, że nie osiągnąłbym tego co mi się udało, gdyby nie ciężka praca i pomoc Pana Boga”. „W trudnych momentach wiem, że Bóg doświadcza mnie w ten sposób, bym się czegoś nauczył. Pokazuje mi drogę. Zawsze będę powtarzał, że dziękuję Bogu za trudne chwile, dzięki którym później mogę być lepszym”.

Zebrał: Amicus