Jest jedna miłość, która nie liczy na wzajemność, nie szczędzi ofiar, płacze a przebacza, odepchnięta wraca – to miłość macierzyńska. Ta miłość którą nosi każda matka, jest miłością nie do ogarnięcia przez nas. Każdy z nas miał to szczęście, że miał lub ma matkę, która stała się drogą naszego zrodzenia, wychowania, istnienia. W takim dniu jak dzisiejszy – Dzień Matki – nasze myśli, naszą wdzięczność, pamięć kierujemy w jej stronę. Zapewne wielu z nas swoimi myślami pobiegnie dziś do jej stóp, do jej obecności, do jej miłości, do jej serca i wyrozumiałości, by powiedzieć słowo: dziękuję. Ileż by można w tym miejscu przywołać pięknych określeń, wzniosłych słów, które razem wzięte i tak nigdy nie odzwierciedlą, czym była, czym jest i czym pozostanie nasza matka. Bo kiedy matka odwróci oczy od swojego dziecka, dziecko zaczyna błądzić i ginie w świecie pozbawionym miłości i ciepła. Być może w życiu niejednego z nas były takie chwile. I może wiele razy cały świat rzucał w nas kamieniami, to jeżeli mama stała po naszej stronie, nic nam się nie stało. Zapytamy może, dlaczego tak się działo? Otóż pamiętajmy, że każdą inną ludzką miłość trzeba zdobywać, trzeba na nią zasługiwać pokonując stojące na jej drodze przeszkody, tylko miłość matki ma się bez zdobywania i bez zasług, ona jest zawsze żywa, obecna, szczera i kochająca. Matka – to słowo, które oznacza miłość, miłość prawdziwą, która nie zdradza, to słowo, które oznacza wierność, które oznacza wielką ofiarę, nawet do śmierci, dla dobra dziecka.

Nie ważne jakie mieliśmy historie własnego życia, to w każdej z nich była obecna ona – matka. Pamięta, że za tymi wszystkimi twoimi historiami zawsze kryje się historia matki, ponieważ to w jej historii zaczęła się twoja historia. Po Bogu, to ona była tą jedyną osobą na świecie, która cię pokochała, zanim jeszcze cię poznała. Każdy z nas na poszczególnych etapach swojego życia uczył się jak żyć. Żadna wiedza, żadna mądrość, której możemy nauczyć się na ziemi, nie da nam tego, co słowo i spojrzenie kochanej matki. Pewno wiele razy bywało życiu każdego z nas, że dawaliśmy powód do smutku, bólu, łez naszej matce. Ale matka nie koniecznie musiała to wszystko rozumieć, wystarczyło, że nas kochała i ochraniała. Matka to osoba mająca oczy, które widzą wszystko, czego nie da się zobaczyć, ma głowę, na której ma milion spraw, ma dłonie jak skarb drogi, bo najlepiej lepią pierogi, ma uśmiech piękny i miły, który dodaje siły i serce: życzliwe, cierpliwe i bardzo wrażliwe.

Trzeba przyznać, że jest na świecie taka miłość, która jest bezinteresowna i najprawdziwsza ze wszystkich – to miłość matki do dziecka. Choćby nie wiem co się stało, choćby nie wiem jak bardzo własne dziecko ją zawiodło, zraniło, to i tak będzie go kochać ze wszystkich sił. Dzisiaj, gdy przeżywamy Dzień Matki, trudno sobie wyobrazić osobę, która by swoją pamięcią nie pobiegła Możesz mieć czterdzieści lat, mniej czy więcej, możesz mieć własne życie, już swoje dzieci i poglądy, ale jej uśmiech, ciepło, jej troska wciąż istnieje w sercu. Może właśnie w tym wspomnisz sobie ciepłe kakao, mleko przygotowane dłonią kochającej mamy, które zawsze ma kojącą moc. Zresztą matka nie jest potrzebna po to, by usuwać dziecku głazy spod nóg, lecz po to, by wyposażyć je w wygodne buty i przekonać, że jeśli się postara, zdoła pokonać nawet najtrudniejszy szlak życia. Matka - to ta, która może zająć miejsce wszystkich innych, ale jej miejsca nie może zająć nikt. Bycie mamą to wyzwanie, misja, udręka, koszmar, ale i źródło przeogromnej satysfakcji. To lęk, paraliżujący strach, ale i radość, której nie da się z niczym porównać. Pewno nie jeden z nas żartobliwie dopowie, że mama w domu to niczym władza ustawodawcza i wykonawcza. Wykonawczą w tym sensie, że każdy ma wykonać to, co ustanowi. To matka należy do tych osób, które nie podcinają skrzydeł własnemu dziecku, ale stara się mieć je szerokie, zdrowe i silne.

Niech w tym pięknym Dniu Matki, z serca każdego z nas, popłynie strumień pamięci, wdzięczności i szacunku. Jeśli żyje, wręcz jej bukiet prostych kwiatów, jeśli już nie żyje, zanieść kwiat ze swego serca w formie modlitwie i powiedz jej: Mamo Kochano, Byłaś zwykłą kobietą jak miliony innych kobiet. Taką cię poznałem i pokochałem. Był czas kiedy urodziłaś mnie w bólach i z lękiem, jak inne matki. Potem dałaś mi imię, żywiłaś mnie, chroniłaś i wychowywałaś przez wiele lat. Martwiłaś się o mnie i często zastanawiałaś się, czego potrzebuję. Tak wiele mi dałaś. Stałem się tym, kim jestem . Dziękuję, kochana Mamo, uwalniam Cię, kochana Mamo, od wszystkich moich oczekiwań i żądań, które wychodzą poza to, czego można oczekiwać od zwykłej kobiety. Kochana Mamo, dziękuję za każdy trud, który włożyłaś w moje wychowanie, za wszystkie ciepłe posiłki, pomocną dłoń w trudnych chwilach i wiarę w moje możliwości. Doceniam to z każdym rokiem coraz bardziej. Dziękuję Ci za dobroć, którą mnie obdarzasz każdego dnia. W tym szczególnym dniu chcę wyśpiewać wielkie Dziękuję.

Amicus