Wolność to fundamentalna wartość oznaczająca brak zewnętrznego przymusu i możliwość dokonywania własnych wyborów zgodnie z własną wolą. Obejmuje ona sfery osobistą (brak zniewolenia), polityczną (prawa obywatelskie, swoboda wypowiedzi) oraz społeczną. Jest to pojęcie wielowymiarowe, łączące się z odpowiedzialnością za decyzje i samostanowieniem, często ograniczane przez prawo i dobro wspólne. Do głównych rodzajów wolności zaliczamy: wolność słowa (prawo do pozyskiwania i rozpowszechniania informacji), wolność wyznania (możliwość wyznawania religii lub jej braku), wolność osobista (brak bezprawnego pozbawienia wolności). W najprostszym ujęciu wolność opisuje sytuację braku zewnętrznego przymusu. Na dzień 17 marca 2026 roku (wtorek) od godz. 9.00, została zaplanowana Międzynarodowa Konferencja Naukowa na temat: Wolność: tworzenie, zdobywanie, posiadanie, organizowana przez Wyższą Szkołę Ekonomiczną w Stalowej Woli i Fundację Campus w Stalowej Woli. Zgłoszenia należy przesyłać drogą mailową za pomocą Karty Zgłoszenia znajdującej się pod adresem https://pedkat.pl/konferencje/karta-zgloszenia do dnia 15 marca 2026 roku.

Mickiewicz pokazuje, że prawdziwa wolność nie ogranicza się jedynie do braku kajdan, lecz polega na wierności ideałom, ojczyźnie i własnemu sumieniu. Jeśli człowiek jest wolny, oznacza to, że nikt nie może narzucić mu swoich zasad czy przekonań. Wolny człowiek ma poczucie własnej wartości. Czuje się szczęśliwy, że nie może zostać ukarany za to, że np. nie zgadza się poglądami większości. Prawdziwa wolność pochodzi z wnętrza człowieka, jest szansą na bycie sobą, a zarazem nieustannym kompromisem między jednostką a koniecznością. A wolność to nie jest port, nie adres i nie przystań wolność, to ona po to może być, żeby z niej czasem nie skorzystać. Warto też pamiętać, że drogi Kościoła i polskiej wolności rozejść się nie mogą, gdyż albo Kościół musiałby porzucić swą wieczną misję wyzwalania człowieka, albo Polska musiałaby ostatecznie wyrzec się swej tożsamości – czyli: przestać być sobą, albo wreszcie wolność, wpisana także, razem z chrześcijaństwem, z Kościołem w tę tożsamość – musiałaby zamienić się w swoją karykaturę.

Jan Paweł II nalegał na powiązanie prawdziwej ludzkiej wolności z prawdą, zwłaszcza z prawdą moralną. Życie w prawdzie było dla niego niezbędne do szlachetnego życia w wolności. Jasno sobie powiedzmy, że wszyscy ludzie pragną swobody i nienawidzą niewolnictwa, powtórzmy ten truizm jeszcze raz, wbijmy sobie w głowę, że będą pierwszego pragnęli, że będą drugiego nienawidzili, że nie zmieni się to nigdy, bo nie może. Z drugiej strony okazuje się , że nadmiar wolności jest niewolnictwem, bo jeśli nie ma już władzy, a więc silni nie są ograniczani, to zgodnie z prawem pięści słabi tracą prawa. Wzrost wolności nie tylko prowadzi do niewoli, ale sam w sobie jest niewolnictwem. Naturalna dążność człowieka do wolności jest niezniszczalna, można ją zdławić, ale nie sposób zniszczyć. Prawdziwa wolność i demokracja jest niemożliwa, jeżeli odrzuci się Chrystusa i jego wartości, który On wniósł w dzieje człowieka. Demokracja nie może istnieć, jeżeli nie respektuje się prawdy o godności człowieka, którą objawił Jezus Chrystus. Wolności nie można tylko posiadać, nie można jej zużywać. Trzeba ją stale zdobywać i tworzyć przez prawdę. Źródłem idei wolności człowieka jest Biblia.

Amicus