„Znak sprzeciwu” to postawa, a często pewien symbol oznaczający odważny opór wobec niesprawiedliwości, wobec narzucanych norm, zła czy prześladowań. Niejednokrotnie jest to również obrona wartości katolickich, które są coraz częściej profanowane. Odmowa akceptacji zła, bycie „niewygodnym” dla systemu, który niszczy wartości, który niszczy prawdę. Niestety, ale jest to dzisiejsza polska rzeczywistość. Przeżywając szczególny czas, tydzień modlitw o powołania kapłańskie i zakonne, koniecznym jest pochylenie nie tylko nad istotą kapłaństwa, ale nad jego obecnością i znaczeniem w przestrzeni publicznej. Współczesne liberalne, lewackie, antywartościowe systemy podejmują wiele działań w kierunku wyniszczania, eliminowania z życia codziennego kapłaństwa, by pozbawić człowieka, szczególnie młodego, możliwości poznania Boga, poznania wartości katolickich, poznania prawdy o człowieku, o jego przyszłym życiu - zbawieniu. Lansowany przez media, środki przekazu - nihilizm, który wyklucza z życia człowieka to, co duchowe, to co łączy się z wiarą, z jego relacją z Bogiem, stawia sobie za cel ośmieszanie, wykluczenie, napiętnowanie, pomawianie, niszczenie kapłaństwa. Trzeba nam postawić zasadnicze pytanie: dlaczego dzisiaj kapłaństwo jest tak atakowane przez liberałów, lewaków, osoby o duchowym nihiliżmie? Odpowiedzi może być wiele, w zależności jaki element ataku weźmiemy pod uwagę, ale jedna jest odpowiedż istotna, dzisiaj to co święte chce się sprowadzić do profranum . Pseudodziennikarze, ludzie opętani nienawiścią do sacrum, osoby pozbawione racjonalizmu, niekiedy człowieczeństwa, nie znoszą „znaku sprzeciwu” jakim jest kapłaństwo uobecnione w człowieku.

Jednym z głównych dążeń, płynących z pychy i nieuporządkowanych żądz, jest pragnienie uciszenia Boga. Chodzi o to, by nic nie zakłócało im spokoju zdeprawowanych serc i intelektów, a zepsuty człowiek mógł się cieszyć fałszywym wyniesieniem ponad Boży porządek. Tym znakiem sprzeciwu czyniącym wielokrotnie wyrzuty sumienia - jest kapłaństwo Chrystusowe. Człowiek woli czcić bożka, którego oblicze można utrwalić i którego pochodzenie jest dobrze mu znane, bo został przez niego samego uczyniony. Odrzucając Boga, sumienie, wartości katolickie, wielu kreuje sobie własnego bożka, który nie wymaga żadnego wyrzeczenia, zasad życia, przykazań, a jedynie tworzy bezkresną pustkę ducha. Tenże bożek jedynie stawia człowieka w centrum własnej uwagi, jestestwa i rzeczywistości. Następuje samouwielbienie wykluczające z życia codziennego nie tylko Boga, wiarę, ale to wszystko co z tym jest związane, a więc także kapłaństwo, kapłana. Dzisiaj osoba kapłana stała się autentycznym znakiem sprzeciwu, stąd tyle działań noszących znamiona walki z nim, wyniszczenia go, ataku na niego. Dziś, gdy naczelną obsesją jest wykluczanie z życia społecznego tego wszystkiego co wiąże się z religią, wiarą, Kościołem, kapłaństwem, a jako główne działanie diabelskich sił jest różnego rodzaju dyskryminacja, widać wyraźnie coraz większe tendencje zbrodni na wartościach duchowych.  Oczywiście, aby mogły się owe zbrodnie powieść, stosuje się kłamstwa, tworzy paszkwile, publikuje się oszczerstwa, głupoty, tylko po to, by niszczyć spersonalizowany znak sprzeciwu. Czyniącymi dzisiejsze zbrodnie, to współczesne Herodiady, dla których prawda, nie stanowi najmniejszej wartości. Te wykwintne banały jako wytwór ludzkiego nihilizmu stanowią broń ataku skierowanego wobec kapłaństwa będącego znakiem sprzeciwu. Prowadzenie w dyskusji ludzi na zaułki zepsutego świata - to główny cel działań systemów o profilu szatańskim.

Wielu "mędrców" mieniących się dziennikarzami, handluje przyzwoitością swojego człowieczeństwa. Brak w ich życiu konfrontacji z Bogiem, prowadzi owych "piłatów" systematycznie do krainy ciemności. Odrzucając zaś głos sumienia, o ile jeszcze taki w nich jest obecny, kroczą w orszaku nieszczęśników uwielbiając własnych bożków. Bojąc się zdemaskowania w świetle prawdy, nie znoszą „znaku sprzeciwu” wytaczając w nich różne formy ataków nienawiści. Mroczna ich sfera myślenia dyktuje im nakaz niszczenia za wszelką cenę choćby najszlachetniejszych wartości. Dla nich ołtarzem kłamstwa są paszkwile produkowane na zlecenie bożków tego świata i publikowane w gazetach ”wybiórczych”. Zapewne skrzętnie liczą srebrniki, co by na utratę duszy wystarczyło. Niestety upodlenie współczesnego człowieka wciąż postępuje. Tym upodleniem chce się raczyć tych, którzy są "znakiem sprzeciwu", stąd  nie bez powodu, jesteśmy dzisiaj świadkami walki, wielu ataków skierowanych wobec kapłaństwa. Nie bez znaczenia powtarzamy, „historia kołem się toczy”. Możemy z całą odpowiedzialnością porównać czasy pierwszych wieków chrześcijaństwa, do obecnych. Wtedy miejscem schronienia ludzi wiary były katakumby, dzisiaj jedynym miejscem – choć już nie do końca bezpiecznym – są świątynie, które z racji na obecnośc Boga i posługi kapłańskiej są profanowane. To, tu jeszcze wybrzmiewa głos sprzeciwu, chociaż dla wielu zdaje się to miejsce być jedynie na koncerty i ogólnikowe słowa nie przedstawiajace rzeczywistości Prawdy.

Ku pocieszeniu jest to, że zawsze ataki kierowane są wobec kogoś lub czegoś, kto coś znaczy, reprezentuje. Nigdy nie atakuje się osób czy rzeczy nie mających większego znaczenia. Stąd dzisiejsze ataki różnych środowisk na kapłaństwo, na to - co katolickie, co niesie w sobie Boga i wiarę. Przy różnych okazjach atakowane są osoby, które wiele rzeczy nazywają po imieniu. Nie możemy trwać w bezczynności. Nie wolno lewactwa, liberałów czy innych „współczesnych bożków” lansujących nihilizm pobłażać, lecz stawiaćwobec nich  opór, a przede wszystkim być „znakiem sprzeciwu”. To wyzwanie jest zadaniem każdego, kto nosi w sobie odrobinę wiary, odwagi, przyzwoitości, honoru, człowieczeństwa.Pamiętaajmy, że mogą nas atakować, oczerniać, ale nie mają prawa mówić, że to nie jest nasze miejsce przedstawiania prawdy. Warto niekiedy zapłacić wysoką cenę za to, co jest cenne, szlachetne, co prawdziwe, co Boże, co Chrystusowe. Im słabszy sprzeciw, tym ciaśniej zapięty kaganiec. Nie można się zamartwiać tym, co inni ludzie o tobie myślą, jakie formułują kłamstwa, oszczerstwa, bo zawsze będziesz ich więźniem, jeśli zejdziesz z areny walki o Boga, prawdę, dobro, Wtedy zaczynamy wtedy żyć, kiedy przestajemy się bać bożków tego świata. Niech zwieńczeniem rozważania będą słowa: "Myślące umysły zawsze napotykają na gwałtowny sprzeciw ze strony przeciętnych".

Amicus

 

Poniżej, jeden z nadesłanych komentarzy: "Bogu dzięki, że ktoś jeszcze potrafi nazywać dobro - dobrem, a zło - złem. Nie czytajmy "wybiórczych", lecz stańmy w obronie prawdy i wiernych, odważnych kapłanów, którzy z mocą walczą o Kościół i dlatego z jeszcze większą siłą są napiętnowani, pomawiani, zwalczani, usuwani, a niekiedy wsadzani do więzień...
Kapłaństwo jest Chrystusowe- dlatego szatan tak bardzo chce go zniszczyć! Bez kapłanów - marny nasz los! Bez kapłanów - nie ma sakramentów! I co my, biedni grzesznicy, bez Nich poczniemy? Gdzie po rozgrzeszenie pójdziemy? Kto nam ochrzci dzieci? Kto nas poprowadzi do wieczności? Dlatego módlmy się za kapłanów! Za tych słabych, aby Jezus ich podtrzymał i umocnił, a nawet nawrócił - jeśli tego trzeba. Módlmy się za tych, którzy są szykanowani, aby Pan ich podtrzymał, pocieszył, pomógł dźwigać ten krzyż dla dobra Kościoła Chrystusowego. Dziękuję za ten głos rozsądku, za ten "znak sprzeciwu". Katarzyna